بررسي كره ماه

دانشمندان اعلام كردند كه در سه ماموريت جداگانه با هدف بررسي كره ماه به شواهد آشكاري از وجود آب بر روي اين قمر دست يافته اند.

 مجله «ساينس» در گزارش جديدي به نقل از دانشمندان آورده است كه ظاهرا اين آب در قطب هاي كره ماه متمركز است و احتمالا توسط بادهای خورشیدی شكل گرفته است.

اين گزارش مي افزايد: به نظر مي رسد آب به طور فعال بر سطح ماه در جريان است و ذرات تركيبي در غبار سطح ماه را تشكيل داده يا تغيير مي دهد.

كارل پيترز، پژوهشگر دانشگاه براون در رود ايسلند و دستياران وي روي اطلاعات به دست آمده از ماموريت فضايي هندي چاندرایان - 1 كه نخستين ماموريت كشور هند به كره ماه است، بازبيني هايي انجام داده و به شواهدي طيف سنجي از وجود آب در ماه پي برده اند.

آنها گزارش كردند كه به نظر مي رسد مقدار تجمع آب در مناطق نزديك به دو قطب ماه بيشتر است.

پيترز در تشريح اين يافته تاكيد كرد: وقتي ما مي گوييم آب در ماه كشف شده درباره درياچه ها، اقيانوس ها يا حتي آبگيرها حرف نمي زنيم بلكه مقصودمان از آب بر سطح ماه مولكولهاي آب و هيدروكسيل يعني هيدروژن و اكسيژن است كه با مولكول‌هاي سنگ ها و غبار بر سطح ماه در تعامل هستند.

اين دانشمندان معقتدند كه ممكن است مناطق مرطوبتري را در نقاط دوردست اين قمر پيدا كنند كه هنوز از آنها نمونه برداري نشده است.

اين يافته حاصل سه ماموريت فضايي چاندرايان - 1 هند، ماموريت فضاپيماي Deep Impact و رصدخانه كراتر قمري يا ماموريت LCROSS ناسا است.

منبع:ایسنا

بررسي ويژگي هاي شگفت انگيز خاک سياره سرخ

دانشمندان با ارائه گزارشي از عملکرد کاوشگر مريخي فونيکس، ويژگي هاي شگفت انگيز خاک اين سياره

 را که نشانه هاي قدرتمندي از احتمال وجود حيات در اين سياره ارائه مي دهد، بررسي کردند. به گزارش

مهر، راه آب ها، شبکه هاي آبي و ديگر خصوصيات موجود روي سطح مریخ اين نظريه را مطرح مي کند که از گذشته هاي دور آب روي سطح سياره سرخ در جريان بوده است، در عين حال بررسي هاي جديد از وجود آب منجمد در شرايط کنوني سياره نيز خبر مي دهد. يافته هاي کاوشگر مريخي فونيکس در قالب گزارشي کامل ارائه شده که جزئيات کامل ساختار خاک قسمت هاي شمالي سياره و تاريخچه وجود آب در مريخ را در کنار بررسي امکان وجود حيات ارائه کرده است.

وجود آب در خاک مريخ

در ميان يافته هاي شگفت انگيز فونيکس که در مه 2008 روي سطح مريخ فرود آمده است، وجود لايه يي

از يخ به ضخامت چند سانتي متر در زير صفحات غبارآلود قطبي اين سياره بيشتر جلب توجه مي کند.

کاوشگر فونيکس طي بررسي هاي خود با حرکت به سوي منطقه يي به نام Vastitas Borealis سعي

کرد اطلاعات به دست آمده از مدارگرد اديسه را که نشانه هايي از وجود آب در اين منطقه را ثبت کرده بود،

 به اثبات برساند. اين کاوشگر با استفاده از بازوهاي روباتيک خود تلاش کرد به لايه هاي منجمد موجود

در زير لايه هاي خاکي اين منطقه دست يابد. فونيکس طي يکي از حفاري ها موفق به يافتن مواد درخشاني شد که در چهار تا پنج سانتي متري عمق خاک قرار داشتند. محققان پروژه طي ماه هاي بعد دريافتند اين مواد به تدريج تصعید و ناپديد شدند. فونيکس با تلاش هاي فراوان موفق به نمونه برداري از خاک منطقه و آزمايش اين نمونه ها شد. نتيجه اين آزمايش ها که به صورت رسمي در 31 جولاي 2008 اعلام شد، نشان مي دهد آب به صورت ذرات يخي درون ساختار خاک مريخ يافت مي شود. به گفته دانشمندان يخ در اعماق مختلفي از سطح مريخ قرار دارد که اين تفاوت عمق به منطقه مورد مطالعه بستگي خواهد داشت. منطقه يي که فونيکس در آن فرود آمده بود، از تپه هاي زاويه داري تشکيل شده است که توسط ناوديس هايي حاصل از تغييرات فصلي لايه هاي يخي نهفته در زير خاک احاطه شده اند. يخ موجود در مرکز تپه ها بسيار رقيق بود و در ناوديس ها با وجود حفاري فراوان، هيچ لايه يخي کشف نشد. به گفته دانشمندان تاکنون چگونگي شکل گيري لايه يخي در اين قسمت از خاک مريخ کشف نشده است. نظريه هاي اثبات نشده يي توسط دانشمندان ارائه شده است که هنوز هيچ يک از آنها به قطعيت نرسيده اند. برخي از دانشمندان معتقدند چنين لايه نازکي از يخ مي تواند باقيمانده صفحه يخي بزرگ تر، اقيانوسي منجمد يا حاصل بارش برف در مريخ به شمار رود. نظريه يي که بيشترين نزديکي را با واقعيت دارد، اين است که بخار آب ناشي از اتمسفر مريخ به تدريج به سطح سياره نفوذ کرده و تحت تاثير درجه حرارت بسيار پايين به لايه يي منجمد تبديل شده است.

کربنات کلسیم
فونيکس علاوه بر وجود آب، موفق به کشف مواد شيميايي ديگري نيز شده است که نشان مي دهد در گذشته آب با خاک اين سياره در تعامل بوده است. کربنات کلسيم از جمله موادي است که توسط تجزيه کننده حرارتي و گازي اين کاوشگر کشف شده است. اين ماده سه تا پنج درصد از ساختار خاک سياره سرخ را در منطقه فرود فونيکس تشکيل داده و به نظر مي رسد اين ماده در گذشته در اثر واکنش دي اکسيدکربن موجود در اتمسفر با لايه هاي يخي موجود در خاک به وجود آمده اند. به اعتقاد محققان کربنات در خاک مريخ خاصيتي قليايي به ذرات خاک بخشيده و خاک منطقه فرود فونيکس را نسبت به مناطق ديگر کاملاً متفاوت کرده است. خاک قلیایی از اين نظر که توانايي رشد دادن حيات را در خود دارد، از ارزش بالايي برخوردار است.

پرکلرات

پرکلرات ماده يي با خاصيت اکسيداسيون بالا از ديگر موادي است که فونيکس موفق به کشف آن شده است. به گفته دانشمندان اين ماده از جمله مواد بعيدي بوده که هيچ کس انتظار کشف آن را در خاک مريخ نداشت. اين ماده به دليل نزديکي بيش از حد با آب از ارزش بسياري برخوردار است، براي مثال ميکروب هاي موجود در آب از اين ماده به عنوان منبع انرژي شيميايي استفاده مي کنند. اطلاعاتي که تاکنون توسط فونيکس کشف شده است، درک بسيار بالايي را از گذشته مريخ به دانشمندان ارائه کرده و شواهد بسيار محکمي را در وجود منطقه يي که توانايي گسترش حيات را در خود نهفته، فراهم کرده است. سياره مريخ در ميان ديگر سياره هاي منظومه خورشيدي به دليل شباهت ساختاري به زمين مورد توجه بسيار قرار دارد و دانشمندان از گذشته در تلاش بوده اند با يافتن نشانه يي قابل اثبات از حيات در اين سياره امکان سفر انسان به سياره سرخ رنگ را فراهم آورند.

 

منبع : etemaad.ir

تصاویر خورشیدگرفتگی 31 تیرماه

گالري تصاوير در ايران

مهدی زمانی، روستای ماهان-کرمان

 

 

احسان رستمي‌زاده، شهداد، كرمان

 

 

علي ابراهيمي سراجي، روستاي كوهك، سيستان وبلوچستان

 

خسرو جعفري زاده، روستاي ده‌نمك، سمنان

 

 

محمد سلطان‌الكتابي، شانگهاي، چين

   

كاوه كشاورزيان، پانتا، بيهار، هند

 

حميد جديري خداشناس، نزديك به جزيره نادي، كشور فيجي

 

حميد جديري خداشناس، نزديك به جزيره نادي، كشور فيجي

 

Alan Dyer, Northem cook Islands, South Pacific

 

                                      Dennis Mammana, Yichang, China

 

                                 Sylvain Weiller, Tianhuangping ski resort, China

 

                                      Donald Gardner, Huangshan, Anhui, China

 

Mount Rushmore's Starry Night (شب پرستاره ی موت راشمور)

این آسمان پرستاره بر فراز "تپه های سیاه" در داکوتای جنوبی واقع در ایالات متحده و پارک ملی مونت (کوه) "راشمور" تلالو می خورد. این نمای تاریخی نشان دهنده مجسمه چهارتن از رئیس جمهوران آمریکا: جورج واشنگتن، توماس جفرسون، تئودور روزولت و آبراهام لینکن، است که بر تخته سنگ های گرانیت، در نمای جنوب شرقی، حکاکی شده اند. بر فراز نمادهای مطلق استقلال آمریکا و تاریخ کهن، آسمان شب، ستارگان و صورفلکی نام آشنای خود را برای تمام ناظران آسمان در شمالگان، به نمایش گذاشته است. قابل توجه ترین ستارگان شامل صورت فلکی خرس بزرگ و ستارگان راهنما که به ملاقه بزگ معروف است در سمت راست بالا و نزدیک به لبه تخته سنگ ها، و نزدیک مرکز، قابل مشاهده اند. با دنبال کردن قوس ملاقه بزرگ به ستاره سماک رامح، که ستاره ای زرد رنگ و روشن است، در گوشه چپ پایین، می رسیم. البته، با دنبال کردن دو ستاره راستی ملاقه بزرگ به ستاره قطبی که شمالی ترین ستاره زمین است خواهیم رسید. عکس از: Wally Pacholka - TWAN

اوج و حضیض خورشید

اوج خورشیدی امسال٬ نقطه‌ای از مدار بیضوی زمین که در آن زمین در بیشترین فاصله‌ی خود از خورشید قرار می‌گیرد٬ 13 ام تیر ماه به وقوع خواهد پیوست. البته این رویداد بر تغییر فصول در سیاره‌ی نسبتا بزرگ زمین نقشی ندارد. تغییرات فصلی در زمین بر اثر کج بودن محور چرخشی زمین به وجود می‌آیند و فاصله زمین از خورشید در این تغییرات اثری ندارد٬ در نتیجه در تیر ماه نیمکره‌ی جنوبی٬ زمستان و نیمکره‌ی شمالی٬ تابستان را تجربه می‌کنند. اوج خورشیدی بدین معناست که در 13 ام تیر ماه٬ خورشید در کوچکترین اندازه‌ی ظاهری خود خواهد بود. این تصویر ترکیبی به سادگی دو عکس گرفته شده از خورشید در تاریخ‌های اوج و حضیض (نزدیک‌ترین فاصله) خورشید در سال 2008  را مقایسه می‌کند. این دو عکس در شرایطی یکسان (با دوربین و تلسکوپی یکسان) گرفته شده‌اند. عنوان‌های مربوطه در تصویر٬ فواصل زمین تا خورشید به مقیاس کیلومتر و در تاریخ‌های اوج و حضیض خورشید را بیان می‌کند. این اختلاف در فاصله‌ی زمین تا خورشید را به طریقی مشکل‌تر نیز می توان دریافت و آن مشاهده‌ی تغییرات واضح در قطر ظاهری خورشید بین اوج و حضیض است که مقداری بالغ بر 3 درصد است.

31 خرداد، روز انقلاب تابستانی

خورشید در مسیر فرضی خود در آسمان، هر روزه تقریباً یک درجه به سمت شرق جا به جا می شود. روز اول فروردین خورشید میهمان صورت فلکی حوت ( ماهی ) است و این بار در روز اول تیرماه برابر با انقلاب تابستانیی، میهمان صورت فلکی ثور ( گاو ) است.

انقلاب تابستانی زمانی روی می دهد که خورشید به بیشترین کشیدگی میل مداری در آسمان در بین ستاره‌ها می رسد و در این زمان خورشید در میل مداری 23.5 قرار خواهد گرفت. بنابراین اگر در زمین، روی میل مداری 23.5 درجه شمالی به ایستید، خورشید دقیقاً بر شما عمود خواهد تابید. که به این مدار مدار رأس السرطان نیز می گویند.

 

 

 

 

امسال خورشید در روز 31  خرداد ماه در ساعت 10 و 15 دقیقه و 21 ثانیه به نقطه‌ی اعتدال بهاری خواهد رسید و فصل تابستان آغاز خواهد شد. در این ساعت مکان خورشید در آسمان در میل 23.5 درجه و بعد 6 ساعت قرار دارد.

 

استون هنج مکانی که در آن روز اول تابستان جشن گرفته می شود

 

امیدوارم که تابستانی معتدل و بدون هوای خاک آلود در پیش روی ستاره‌شناسان باشد.

Sagittarius and the Central Milky Way (قوس و مرکز راه شیری)

در این تصویر زیبا که توسط Robert Gendler گرفته شده مرکز راه شیری را به همراه صورت فلکی قوس( constellation of Sagittarius ) مشاهده می کنید.غبار تیره ای قسمتی از مرکز و صفحه کهکشان را فرا گرفته ومشاهده تمام نواحی آن در نور مرئی میسر نیست.بیش از ۳۰ جرم مسیه در این ناحیه قابل مشاهده است. دو جرم قابل توجه به نامهای سحابی مرداب  Lagoon Nebula (M8) و سحابی تریفید Trifid Nebula (M20) را در تصویر مشاهده می کنید.

خورشید گرفتگی حلقوی

تعدادی از مردم خوش اقبال اقیانوس هند با این رخداد مواجهه خواهند شد در روز دوشنبه  ۲۶ ژانویه۲۰۰۹.در این حالت هاله ای درخشان از خورشید در اطراف قرص ماه نمایان خواهد بود.خورشید گرفتگی حلقوی زمانی رخ میدهد که ماه بین زمین و خورشید بوده و فاصله متعارف ماه از زمین بیشتر از مقدار( متوسط۳۸۳۰۰۰کیلومتر) باشد.

مسیر حرکت این خورشید گرفتگی از اقیانوس هند به سمت اندونزی و فیلیپین میباشد.خورشید گرفتگی جزیی نیز در قسمت جنوبی قاره افریقا،ماداگاسکار،استرالیا،قسمتی از هند و آسیا و اندونزی قابل مشاهده خواهد بود.(لینک انیمیشن)

نگارش یافته توسط حسن هدایتی

 

HOURS OF VENUS

۱۴ ژانویه سیاره زهره به بیشترین کشیدگی شرقی خود از خورشید رسید.این عکس توسطLukas Rongeبرفراز کوه بلند Snezka در کشور جمهوری چک گرفته شده است.این تصویر شامل ۱۵۰ فریم با بازه های زمانی ۱ دقیقه میباشد.

سیاره زهره این شب ها به زیبایی در غرب آسمان خودنمایی می کند.

 

مقارنه بر فراز آلپ

آخرین مقارنه ماه با سیارات درخشان در سال 2008 مقارنه هلال جوان ماه و زهره در افق غربی پس از غروب خورشید در 31 دسامبر بود.

این تصویر، با نوردهی 5 ثانیه گرچه ماه را بیش از حد پرنور نشان می­دهد، اما سیاره دیگری که با چشم غیرمسلح دیده نمی­شود را به تصویر کشیده است. نقطه بسیار کوچک بالای سر عکاس همان نپتون دوردست است.

اولین شفق های قطبی سال 2009

این هم عکسی زیبا از شفق های قطبی که توسط عکاسی از نروژ گرفته شده است.

و این یکی هم توسط عکاسی از کانادا که به زیبایی تربیع ماه را در کنار این شفق ها و بر روی دامنه کوه نشان می دهد

راز ستون ها(MYSTERY PILLARS)

خیلی از مردم این ستون ها را در آسمان دیده اند.آن ها ظاهر می شوند در خلال زمستان ودر هوای سرد وقتی که درخشش لامپ های شهر به سمت بالا باشد،بازتاب بلورهای کریستال به شکل صفحه در امده، نور را به شکل ستون هایی عمودی منتشر می کند.

Many people have seen light pillars. They appear during winter when city lights shine upward into the icy air. Reflections from plate-shaped crystals spread the light into a vertical column: examples

سحابی سراسبی در جبار

سحابی سر اسب یکی از مشهورترین اجرام در آسمان ودر صورت فلکی جبار میباشد.ستاره درخشان سمت چپ یکی از ستاره های کمربند صورت فلکی جبار است. چهره سر اسب تیره می نماید و این بدان دلیل است که این جرم در حقیقت غباری کدر است که در جلوی سحابی نشری و پرنوری قرار گرفته.

صورت فلکی جبار وسحابی مشهور آن یعنی سحابی جبار(m۴۲)این شب ها به زیبایی در اسمان شب خودنمایی می کند.

NGC 2264 - خوشه ستاره ای درخت کریسمس(The Christmas Tree Cluster)

 

عکس از: R Jay Gabany

 

ابرهای گاز هیدروژن تابان، این منظره آسمانی رنگارنگ را در صورت فلکی کم نور اما خیالی تکشاخ پر کرده اند. منطقه ستاره سازی که به نام NGC2264 فهرست شده، مجموعه شلوغی از گاز و غبار کیهانی در فاصله حدود 2700 سال نوری و درهم شده با سحابی نشری مایل به قرمز، که به خاطر نور پر انرژی ستاره های تازه متولد شده بوجود آمده، بهمراه ابرهای غبار میان ستاره ای تیره وجود دارد. محدوده عکس موزاییکی پهن که حدود 0.75 درجه یا 1.5 ماه کامل است، 40 سال نوری در فاصله NGC2264 را پوشش میدهد. قالب آن سحابی پوست روباه را از هدفهای کیهانی، پوست بهم پیچیده او در بالا سمت چپ قرار دارد، ستاره متغیر درخشان اس.مون در غبار آبی رنگ زیر پوست روباه، و سحابی میوه کاج در سمت راست را دربرمیگیرد. قطعا، ستاره های NGC2264 به نام خوشه ستاره ای درخت کریسمس نیز شناخته میشوند. شکل مثلثی درخت بوسیله ستاره های جنبی اش رسم شده است، راس آن در سحابی میوه کاج و قاعده پهن مرکزی آن در نزدیکی اس.مون قرار دارند.

 

آسمان زمستان (WINTER SKY)

زمستان در نیمکره شمالی آغاز شده و صورت فلکی جبار در آسمان شب به زیبایی خودنمایی می کند. همچنین  در این عکس صورت فلکی سگ شکاری را ملاحظه می کنید که از سمت شرق بعد از غروب خورشید در حال طلوع کردن می باشد.  

 Northern winter has begun, and that means Orion now rules the night sky. The mighty hunter rises in the east at sunset

Photographer P-M Hedén sends this photo entitled Orion and Me from Hedesunda, Sweden

 

به استقبال سال جهانی نجوم با پاسداشت یلدا

انجمن نجوم ایران که برنامه های سال جهانی نجوم را در قالب از یلدا تا یلدا تدوین کرده است ضمن برگزاری مراسم بزرگداشت شب یلدا در روز شنبه در فرهنگسرای هنر تهران از همه گروه های نجومی دعوت کرد با مشارکت در بزرگداشت یلدا به استقبال سال جهانی نجوم بروند .

 

شب پر ستاره ایران زمین - عکس از بابک امین تفرشی

ادامه نوشته

The Christmas Star

این هم عکسی زیبا از سیاره زهره که شب گذشته توسط  Jimmy Westlake بر فراز درختی در پارک ملی Colorado گرفته شده است.

سیاره زهره و همچنین مشتری را می توانید این شب ها در غرب اسمان بعد از غروب خورشید تماشا کنید.

طلوع جبار بر فراز کوه نمروت(Orion Dawn Over Mount Nemrut )

چه چیزی در جلوی صورت فلکی جبار می بینید؟۴۰ کیلومتری شمالkahta در کشور ترکیه یک کوه که زینت داده شده از تندیس های بزرگ که در ۲۰۰۰ سال قبل ساخته شده است.

What's that in front of Orion? Forty kilometers north of Kahta, Turkey, lies Mount Nemrut, a mountain adorned with the fragments of vast statues built over 2000 years ago

حلقه های زحل (SATURN'S RINGS)

اگر اخیراً نگاهی به حلقه های زحل دومین غول منظومه ی شمسی نکرده اید بهتر است به سراغ رصد آن بروید. اکنون این حلقه ها مانند یک تیغه به زمین نشسته و به بیرون کشیده شده از میان یک غول گازی می ماند. آقای "وا" اهل هنگ کنک در 6 دسامبر  (16 آذر) در اتفاقی نادر موفق به ثبت گذر بزرگترین قمر زحل، تیتان از مقابل زحل شدند. این اتفاق از این لحاظ نادر است که حلقه های زحل در زمانی که باریک هستند این پدیده را شاهد خواهیم بود. آقای "وا" می گوید: درست است این اتفاق کمیاب است ولی چون حلقه ی زحل لاغر شده است ما تا ماه ها می توانیم شاهد این پدیده باشیم.

If you haven't looked at Saturn lately, you should. The planet's rings are vanishing. At least, that's how it seems. Saturn's rings are now almost edge-on to Earth forming a razor-thin line across the gas giant.

With the rings out of the way, Hong Kong astrophotographer "Wah!" was able to observe on Dec. 6th a transit of Saturn's moon Titan

This event should be quite rare, because we can see it only when Saturn's rings become very thin," he says

گوی آتشین بر فراز آسمان Colorado

شب گذشته در ساعات اولیه بامداد یک گوی آتشین آسمان کلورادو در آمریکا را روشن کرد.«کریس پترسون» از منجمین شهری در نزدیکی کلورادو از این اتفاق عکاسی کرده است. وی افزود در چند سال گذشته چنین شهاب سنگی را مشاهده نکرده است.وی همچنین اضافه کرد که این شهاب سنگ تقریبا 100 برابر بیشتر از ماه بدر روشنایی داشته است(قدر ظاهری۱۸-). منشاء چنین شهاب سنگ هایی از سیارک هایی کوچک است که از دسته شهاب هایی با نام «سوپر بولید» هستند.

On Dec. 6th at 1:06 a.m. MST, a meteor of stunning brightness exploded over Colorado Springs. Astronomer Chris Peterson photographed the event using a dedicated all-sky meteor camera in nearby Guffey, Colorado

"In seven years of operation, this is the brightest fireball I've ever recorded," says Peterson. "I estimate the terminal explosion at magnitude -18, more than 100 times brighter than a full Moon.Fireballs this bright belong to a rare category of meteors called superbolides

زهره و مشتری

Venus and Jupiter converging over Hawaii on Nov. 19, 2008. Photo credit and copyright: Stephen O'Meara. Larger image

مقارنه زهره،مشتری و ماه در اسمان پاییزی

روزهای پایانی پاییز در گذر است. غروب پاییز در روزهای پایانی رنگ دیگری به خود میگیرد.

تماشای افق غربی اسمان پس از  غروب خورشید نمایانگر منظره زیبایی خواهد بود.

دو سیاره پرنور منظومه شمسی زهره و هرمز (زهره و مشتری) این روزه رفته رفته به یکدیگر نزدیک

می شوند تا مقارنه زیبایی را به نمایش گذارند.

نگاهی به نقشه موقعیت های دو سیاره در روز ها ی اینده:

جمعه 8 آذر

شنبه 9 آذر

يك‌شنبه 10 آذر

دوشنبه 11 آذر

مقارنه این دو سیاره در اسمان شب با وجود ماه زیبا تر میشود.مثلث زیبایی از

"ماه زهره و هرمز"را در شامگاه 11 اذر تماشا کنید.

دران شب ماه با زهره 1 درجه و با هرمز 2 درجه فاصله دارد.

تماشای این مقارنه زیبا در صورت وجود شرایط جوی مساعد امکان پذیر است.

در نزدیکی سحابی دوک

شکلها و بافتهای عجیبی در نزدیکی سحابی دوک یافت می شود. این شکلهای غیرعادی از غبار میان ستاره ای که به روشهای پیچیده ای با نور پرانرژی و گاز داغ ساطع شده از ستاره های جوان برهمکنش می کند، به وجود می آیند. ستاره درخشان در سمت راست تصویر بالا S Mon (S تکشاخ) نام دارد و منطقه ای که درست در بالای آن است به علت رنگ و ساختارش "سحابی پوست روباه" نام گرفته است. نور آبی که در اطراف ستاره S Mon دیده می شود بر اثر بازتاب به وجود می آید؛ غبار اطراف نور ستاره جوان را بازتاب می کند. نور نارنجی که سراسر تصویر را در برگرفته است تنها حاصل بازتاب نیست بلکه تابش گازهای هیدروژنی که با نور ستاره یونیزه شده اند نیز عامل به وجودآورنده آن است. S Mon بخشی از خوشه باز جوانی به نام NGC 2264 است که در فاصله 2500 سال نوری از ما در راستای صورت فلکی تکشاخ قرار دارد. منشا شکل هندسی سحابی دوک، که در گوشه سمت چپ دیده می شود، همچنان یک معماست.

عکس از: ت.الف.رِکتور (NRAO) ، NOAO ،  AURA ،  NSF

سحابی سراسب در شکارچی

یکی از سحابی های قابل شناسایی در آسمان، سحابی سراسب در صورت فلکی شکارچی، قسمتی از یک توده مولکولی تیره و بزرگ است. به نام بارنارد33 نیز آن را میشناسیم، شکل غیرمعمول آن اولین بار اواخر 1800 در صفحه عکاسی کشف شد. تابش قرمز از گاز هیدروژن برافروخته پشت سحابی سرچشمه میگیرد، که توسط ستاره درخشان نزدیکش سیگما شکارچی یونیذه شده است. بازتاب آبی سحابی به دور ستاره درخشان پایین سمت چپ NGC2023 نام دارد. تیرگی سراسب بیشتر بدلیل غبار قطور است، گرچه قسمت پایین گردن سراسب یک سایه به سمت چپ ایجاد میکند. جریانهای گازی که از سحابی خارج میشوند توسط یک میدان مغناطیسی قوی همانند دودکش میشوند. لکه های روشن در پس سحابی سراسب ستاره های جوانی در مراحل شکلگیری هستند. نور حدود 1500 سال را طی میکند تا از سحابی سراسب به ما برسد. عکس بالا در اوایل این ماه با تلسکوپ 0.6متری مرکز آسمان کوه لمون در آریزونا، امریکا گرفته شده است.

عکس از: Adam Block (Caelum Observatory) Mt. Lemmon SkyCenter, U. Arizona

ستاره های دنباله دار

دنباله دارها دارای دو دم  هستند. اغلب دنباله دارها آنقدر کوچک یا کم نورند که از زمین، بدون تلسکوپ دیده نمی شوند. با اینحال برخی از آنها تا هفته ها در آسمان با چشم غیر مسلح دیده می شوند. ما دنباله دارها را به دلیل گاز و غبار موجود در گیسو و همینطور بازتاب نور در قسمت دم آنها می بینیم. همچنین گازهای دنباله دارها انرژی را که از خورشید جذب کرده اند، پخش می کنند و این باعث درخشش آنها می گردد. ستاره شناسان دنباله دارها را بر حسب زمانیکه برای یکبار گردش به دور خورشید در مدار خود صرف می کنند، طبقه بندی می نمایند. دنباله دارهای دوره کوتاه کمتر از 200 سال زمان برای گردش در مدارشان نیاز دارند و دنباله دارهای دوره بلند بیش از 200 سال زمان برای یکبار گردش خود به دور خورشید صرف می کنند.

ستاره شناسان در مورد دنباله دارها بر این باورند که آنها باقیمانده مجموعه ای از گاز، یخ، سنگ و غبارند که حدود 6/4 بیلیون سال پیش در منطقه بیرون سیارات شکل گرفتند. بعضی از دانشمندان معتقدند که تعدادی دنباله دار، آب و مولکولهای کربنی لازم برای تشکیل حیات در زمین را به این سیاره آورده اند. قسمتهای مختلف یک دنباله دار هسته دنباله دارها یک توپ از یخ و ذرات غبار سنگی است که شبیه به یک گلوله برفی کثیف می باشد. یخ هسته دنباله دار عمدتا از آب منجمد تشکیل شده است اما ممکن است مواد منجمد دیگری نظیر آمونیا، دی اکسید کربن، مونوکسید کربن و متان نیز در آن وجود داشته باشد. دانشمندان تصور می کنند که هسته برخی از دنباله دارها ترد و شکننده است، چراکه آنها شماری دنباله دار پیدا کرده اند که بدون هیچ دلیل واضحی خرد شده اند. با نزدیک شدن دنباله دار به قسمتهای داخلی منظومه شمسی، گرمای خورشید منجر به تبخیر قسمتی از یخ موجود در سطح هسته دنباله دار شده و ذرات غبار و گاز با فشار از دنباله دار به فضا خارج می گردند و به این شکل قسمت گیسو را شکل می دهند. پرتوهای خورشید، ذرات غبار را از قسمت گیسو به بیرون هل می دهند. این ذرات سبب تشکیل دم غباری دنباله دار می شود. به طور همزمان، بادهای خورشیدی – که جریانی با سرعت بسیار زیاد از ذرات باردار الکتریکی می باشد – بخشی از گازهای دنباله دار را به یون (ذرات بار دار) تبدیل می کند. این یونها نیز به بیرون از گیسو جریان پیدا کرده و دم یونی را شکل می دهند. از آنجائیکه دمهای دنباله دارها توسط پرتوها و بادهای خورشیدی جارو زده می شوند، همیشه در جهت مخالف خورشید قرار می گیرند. اینگونه تصور می شود که قطر هسته بیشتر دنباله دارها حدود 16 کیلومتر یا کمتر است. قطر برخی از گیسوها می تواند به 6/1 میلیون کیلومتر برسد. برخی از دمها نیز در مسافتی معادل 160 میلیون کیلومتر گسترده می شوند. زندگی یک دنباله دار دانشمندان فکر می کنند، دنباله دارهای دوره کوتاه از کمربند کویپر که در آنسوی مدار سیاره پلوتو قرار دارد، می آیند. کشش گرانشی سیارات خارجی منظومه شمسی می تواند بر این اجرام تاثیر گذاشته و آنها را به درون منظومه شمسی بکشاند. دنباله دارهای دوره بلند از ابر اورت می آیند. مجموعه ای از اجرام در فاصله ای هزار برابر فاصله پلوتو از خورشید که مانند کره ای منظومه شمسی را در بر گرفته است. فعل و انفعالات گرانشی ستارگان در حال گذر، باعث می شود که این اجرام یخی به درون منظومه شمسی راه یابند. هر بار که یک دنباله دار وارد منظومه شمسی می شود، قسمتی از یخ و غبار خود را از دست می دهد. گاهی قسمتی از دنباله آنها پس از ورود به جو زمین به شکل شهاب سنگ درآمده و در اتمسفر زمین می سوزد. در نهایت بعضی از دنباله دارها همه یخ خود را از دست می دهند. آنها از هم می پاشند و تبدیل به ابری از غبار می شوند و یا به صورت اجرام غیر فعالی نظیر سنگهای آسمانی در می آیند. مدارهای بلند بیضی شکل دنباله دارها می توانند از مدارهای تقریبا دایره ای سیارات عبور کنند. در نتیجه، گاهی دنباله دارها با سیارات و اقمار آنها برخورد میکنند. بسیاری از چاله های برخوردی در منظومه شمسی به دلیل برخورد همین دنباله دارها ایجاد شده اند.

مطالعه دنباله دارها بسیاری از نکاتی که دانشمندان امروزه درباره دنباله دارها می دانند، از مطالعه گسترده دنباله دار هالی (Halley) که در سال 1986 از نزدیکی زمین گذر کرد، به دست آمده است. پنج فضاپیما در نزدیکی هالی قرار گرفتند و اطلاعاتی را در مورد شکل ظاهر و ترکیبات شیمیایی آن جمع آوری کردند. چندین کاوشگر نیز به قدری به آن نزدیک شدند که بتوانند هسته آن که به طور معمول با گیسو پوشانده شده بود را مورد بررسی قرار دهند. از اطلاعات به دست آمده مشخص شد که هسته هالی سیب زمینی شکل و حدود 15 کیلومتر طول دارد. این هسته به طور مساوی متشکل از یخ و غبار بود. حدود 80 درصد از بخش یخی آن آب منجمد و 15 درصد از آن مونوکسید کربن منجمد بود. 5 درصد باقیمانده نیز شامل دی اکسید کربن منجمد، متان و آمونیا می شد. دانشمندان معتقدند که دیگر دنباله دارها از نظر شیمیایی شبیه به هالی می باشند. دانشمندان به طور غیر منتظره ای متوجه شدند که رنگ هسته دنباله دار هالی، سیاه و کاملا تیره است. آنها فهمیدند که هسته یخی این دنباله دار و یا شاید اغلب دنباله دارها، با پوسته سیاهی از غبار و سنگ پوشیده شده است. این دنباله دارها تنها زمانی گازهای درون خود را با فشار خارج می کنند که سوراخهای موجود در این پوسته سیاه به سمت خورشید قرار گیرد. دنباله دار دیگری که توسط دوربینهای فضاپیما مشاهده شده، دنباله دار برلی (Borrelly) است. فضاپیمای "اعماق فضای 1" در سال 2001، هسته برلی را که تقریبا نصف هسته هالی است مشاهده کرد. هسته این دنباله دار نیز به شکل سیب زمینی است و دارای پوسته ای سیاه می باشد. مانند هالی، این دنباله دار نیز تنها زمانی گازهای درون خود را بیرون می ریزد که سوراخهای پوسته آن رو به خورشید قرار گرفته باشند. در سال 1994، ستاره شناسان دنباله داری به نام شومیکر-لوی 9 (Shoemaker-Levy 9) که تکه تکه شده بود و با سیاره مشتری برخورد نمود را مشاهده کردند. یکی از فعالترین دنباله دارهای 400 سال اخیر، هال – باپ (Hale-Bopp) نام دارد که در سال 1997، از فاصله 197 میلیون کیلومتری زمین گذر کرد. البته این برای یک دنباله دار فاصله کمی نیست اما به دلیل هسته غیر عادی و بسیار درخشان، این دنباله دار با چشم غیر مسلح نیز قابل رصد بود. تخمین زده شده است که قطر هسته آن بین 40 تا 50 کیلومتر بوده است. در سال 2004، فضاپیمای آمریکایی غبار ستاره (Stardust) به نزدیک هسته دنباله دار وایلد2 (Wild 2) رفت و اطلاعاتی را از گیسوی این دنباله دار جمع آوری نمود. همچنین در همان سال، آژانس فضایی اروپا فضاپیمای رزتا (Rosetta) را که قرار است در سال 2014 به مدار دنباله دار چاریومف- گراسیمنکو (Churyumov-Gerasimenko) برسد، ارسال کرد. رزتا یک کاوشگر کوچک با خود حمل می کند که برای فرود در هسته این دنباله دار طراحی شده است. 

این هم  عکس هایی زیبا از ستاره های دنباله دار در آسمان شب:

 

بارش های شهابی

وقتی ذرات گرد وغباری که در فضای بین سیارات قرار دارند وارد جو زمین می شوند در اثر سرعت بالا و اصطکاک شدید به وجود آمده می سوزند و به صورت شهاب دیده می شوند. در آسمانی صاف و تاریک ممکن است در هر ساعت چند  شهاب مشاهده کنید که در نقاط مختلف آسمان ظاهر و به سرعت محو می شوند. اما در شبهای خاصی از سال تعداد شهابها به یکباره زیاد می شود که به این پدیده«بارش شهابی»  گفته می شود. بارش های شهابی در اثر ورود توده ای از ذرات به جو زمین به وجود می آیند. این ذرات با سرعت های زیاد(چند ده کیلومتر در ثانیه) و تقریبا" به طور موازی وارد جو می شوند. در نتیجه از دید ناظر زمینی به نظر می آید که همه شهابها از یک نقطه آسمان خارج می شوند که به این نقطه کانون بارش گفته می شود. بقیه مطالب را در ادامه مطلب بخوانید.

کانون بارش در هر صورت فلکی باشد، بارش شهابی به نام آن خوانده می شود. منشاء بسیاری از بارش های شهابی، دنباله دارها هستند. این صخره های یخی با حرکت خود ذرات ریزی به جا می گذارند. با  نزدیک شدن دنباله دار به خورشید تعداد ذرات به جا مانده افزایش می یابد. بنابراین مدار دنباله دار مملو از ذراتی می شود که با همان سرعت دنباله دار و تقریبا" در همان مدار به دور خورشید گردش می کنند. به دلیل حرکت متناوب زمین به دور خورشید ، سیاره ما در زمان مشخصی از سال به نزدیکی مدار دنباله دار می رسد و با برخورد به این ذرات بارش شهابی رخ می دهد.

 ظهور چشمگیر بارش اسدی ۱۷۹۹ را بسیاری از دریانوردان و ساکنان قاره آمریکا رصد کردند. در سال۱۸۳۳نیز بارش اسدی شگفتی آفرید. در مدت چند ساعت تعداد شهاب ها به هزاران عدد در ساعت رسید . بطوریکه  بسیاری تصور کردند،جهان به پایان رسیده است. در این سال رصدگران با مشاهده شهاب ها، کانون بارش را تشخیص دادند. در سال ۱۸۳۷ ، «هاینریش اولبرس» با بررسی بارش اسدی در دهه های گذشته ، دوره فعالیت آن را ۳۳ یا ۳۴ سال تعیین کرد. در آن زمان مشخص شد که منشاء بارش شهابی اسدی دنباله دار تمپل-تاتل است که به تازگی کشف شده بود. در دهه های بعدی بارش شهابی اسدی فعالیت چشمگیری نداشت اما در سال۱۹۶۶ شهابهای اسدی غوغایی آفریدند. در مدت کوتاهی آسمان پر از شهاب شد. بطوریکه برخی از رصدگران در آمریکای شمالی از ظهور۳۰ شهاب در یک ثانیه خبر دادند !

  پیش بینی ها 

 پیش بینی بارش های شهابی کار پیچیده ای است. دنباله دار ها اجرام سبک و تاثیر پذیری هستند. بنابراین به راحتی تحت تاثیر دیگر سیارات قرار می گیرند. این عامل در مورد دنباله دار های کوتاه دوره (مانند دنباله دار تمپل-تاتل) مهمتر است. اثرات گرانشی باعث می شود که مدار دنباله دار در هر بازگشت دقیقا" یکسان نباشد بنابراین در بازگشت های مختلف دنباله دار ذرات پخش شده از آن در فواصل مختلفی از مدار زمین قرار می گیرند. اختلالات سیارت (به ویژه سیاره مشتری) باعث می شود که توده ذرات به جامانده از دنباله دار جابه جا شود. جرم ، سرعت ذرات پرتاب شده از دنباله دار نیز متفاوت است. برای پیش بینی اثرات گرانشی وارد شده می بایست مجموعه ای از اثرات گرانشی متقابل(خورشید، زمین ، مشتری و توده ذرات) را در نظر گرفت. اصطلاحا" باید یک سیستم چند ذره ای را مورد بررسی قرار داد. کار پیچیده ای که احتیاج به کامپیوترهای پرسرعت دارد.

 لاوه بر اثر گرانشی ، فشار تابشی خورشید نیز باعث پهن شدگی و تغییر توزیع ذرات می شود.در نتیجه توزیع جرم در توده ذرات دچار تغییر می شود و برای پیش بینی شدت بارش، نیازمند تعیین توزیع ذرات هستیم

 رصد بارش های شهابی

نخستین پرسش منجمان آماتور برای آغاز رصد بارش های شهابی این است که چه چیز هایی را باید رصد کنیم؟ چگونه رصد کنیم و رصد هایمان را ثبت کنیم ؟ پاسخ این پرسش وابسته به هدف از رصد بارش شهابی است. گاهی رصدگر با وجود آنکه دلباخته ی زیبایی های آسمان شب است اما فقط به منظور تماشای این پدیده چشم به آسمان دوخته است . او از دیدن هر تیر شهاب لذتی بی اندازه می برد . اما رصدگر دیگری قصد دارد در کنار این شوق زیبا ، کار علمی انجام دهد . در این حالت باید در ثبت مواردی از بارش شهابی کوشش کند تا گزارش او کاربرد علمی داشته باشد . هر شهابی که در آسمان ظاهر می شود ، دارای مشخصاتی است که لازم است ابتدا با آنها آشنا شویم :

قدر :

شهاب ها هم مانند ستاره ها درخشندگی متفاوتی دارند که با مقیاس قدر بیان می شود.قدر شهاب بیانگر مقدار روشنایی آن در هنگام اوج درخشش است. قدر شهاب را به کمک مقایسه ی درخشندگی اش با ستاره ها می توان تعیین کرد که البته این کار تقریبی است و با تمرین و تجربه می توان دقت آن را بالا برد

  طول رد:

برخی از شهاب ها رد بلند و برخی دیگر ردی کوتاه دارند . طول ظاهری مسیری که یک شهاب طی می کند طول رد گفته می شود و بر حسب درجه بیان می شود. برای اندازه گیری این کمیت می توانید از همان مقیاس های رایج زاویه سنجی استفاده کنید .

  رنگ:

شهاب ها رنگ های مختلفی دارند . وقتی جسم سازنده ی شهاب ( شهابواره ) وارد جو می شود ، با برخورد به مولکول های گاز می سوزد و گرمای آن موجب یونیزه شدن گازهای اطراف می شود . رنگ شهاب نشان دهنده ی رنگ عنصری است که بیش از همه یونیزه شده است .

  مدت دوام:

درخشش شهاب ها نا پایدار است و به سرعت خاموش می شوند. شما فقط می توانید شهاب ها را بر حسب مدت دوامشان به چند دسته سریع ، متوسط و کند تقسیم کنید .

  دود:

 بعضی از شهاب ها پس از خاموشی ، از خود در آسمان رد دود مانندی به جا می گذارند. دود آذر گوی ها ، یعنی شهاب های پرنورتر از سیاره زهره تا چند دقیقه در آسمان دیده می شود. اما سرانجام برا ثر جابه جایی لایه های جوی ، پخش و ناپدید می شود .

 سرعت ساعتی سمت الرأسی :

مهمترین مشخصه هر بارش ، تعداد شهاب های آن است . بارش های شهابی هر سال در زمان مشخصی روی می دهند . در دوره ای چند روزه ، هنگامی که زمین از مدار دنباله دار مزبور می گذرد . تعداد شهاب ها به میزان قابل توجهی افزایش و سپس کاهش می یابد . بیشترین تعداد شهاب های هر بارش را با کمیتی به نام " سرعت ساعتی سمت الرأسی " ( ZHR ) بیان می کنند . ZHR تعداد شهاب های قابل مشاهده برای یک نفر در مدت یک ساعت و در شرایط مناسب است . یعنی در شرایطی که کانون بارش در سمت الرأس ( بالاترین نقطه در آسمان ) و آسمان کاملا" صاف و تاریک باشد. منظور از آسمان تاریک ، آسمانی با حد قدر ۶/۵ است.

  این هم چند عکس زیبا از بارش های شهابی:

 

کشف گوهری گران بها در مریخ

مدارگرد مریخی ماده ای معدنی شبیه به آب در مریخ کشف کرد. طبق نظریات مطرح شده این ماده برای 1میلیارد سال بر سطح مریخ بوده است و نقش مهمی را درشکل گیری سیاره و میزبانی از حیات ایفا کرده است.

سلیسیم هیدرید که به طور معمول آن را اوپال (opal) می نامند در سراسر منطقه وسیعی از مریخ مشاهده شده است. دانشمندان در این باره گفتند: (این کشف بسیار بزرگی است چراکه به ما توانایی شناسایی مناطق پشتیبان حیات را می دهد البته لازم به ذکر است ماهیت این ماده می تواند از راز وجود آب در 2میلیارد سال پیش پرده بردارد.

 

 

پایگاه های آب معدنی گواه بروجود آب مایع در زمان و مکانی خاص مریخ است. در زمین نیز اوپال وجود دارد و اوپال ها متشکل از 3-10 درصد آب و ماده گرانبهای اوپال می باشد.دیگر چهره های آن را در جواهر فروشی ها می توان یافت و شکل کروی آن باعث انکسار نور و ایجاد طول موج های دیگری از نور می باشد همچنین اوپال ها در استرالیا,انگلستان و غرب آمریکا مشاهده شده است.

دانشمندان در این باره اظهار داشتند: ((مریخ نورد هیدروژن سیلیکات را در اطراف "گرند کاتیون" (grand canyon-تنگه بزرگ) مشاهده کرده است. ما شاهد واکنش های بسیار زیادی بین شبه اوپال ها هستیم بطور معمول این لایه ها سعی در توسعه دادن مساحت خود در لبه گودال "والس مارینرس" دارند.))

همچنین مدارگرد مریخی خاک های رسی را مشاهده کرده است که حدود 3.5 میلیارد سال پیش در تماس با آب و آتشفشان های فعال بوده است و تقریبا 3 میلیارد سال پیش هیدروژن سولفات واکنش می دهد و خاک نمک آلود و آب اسیدی را از خود به جای می گذارد

در برخی مکان ها طیف سنج , سیلیکات اوپال همراه با سولفات آهن مشاهده کرده است.این دو ماده در اطراف یا درون شکاف کانال ها قرار داشتند.این موضوع نیز دلیل بر وجود آب اسیدی در سطح مریخ برای دوره از زمان است. دانشمندان بر این باورند که دمای پایین آب اسیدی, آن ها را در گودال ها به دام انداخته است البته هنوز دلیل روشنی برای اثبات ته نشین شدن آب پیدا نشده است.

 

منبع : universetoday.com

انفجار خورشیدی و شفق قطبي

در 27 اکتبر ( 6 آبانماه 1387 ) انفجاری قابل توجه در خورشید رخ داد.بر اثر این انفجار یک توده از تاج خورشیدی به طرف خارج از سطح خورشید روانه گشت.

این انفجار در لبه غربی خورشید روی داد که رصد‌خانه خورشیدی (SOHO) آن را در هنگام  رصد هوایی  خود ثبت کرده است.احتمالا علت انفجار وجود لکه‌های خورشیدی موجود در قسمت دورتر  و یا رمبش رشته‌های مغناطیسی موجود در خورشید  بوده  است.

 

 از طرفي اين جريان باد خورشيدي جدا  شده  شب گذشته زمين را مورد اصابت قرار داد.که آتش‌بازي زيبايي از شفق قطبي قوي را در آلاسکا پديد آورد.

 

 

 

لانس پاريش اين عکس را از «اسکيلند» شهر کوچکي در 20 مايلي قسمت شمالي «فيربانکس» گرفته است. وي افزود شفق قطبي پديد آمده بسيار سريع و آراسته به حاشيه‌هاي صورتي بوده است.

انفجار اين باد خورشيدي و تاثير بر روي ميدان مغناطيسي زمين ادامه دارد و اين مي تواند منجر به طوفان‌هاي ديگر از ژئو مغناطيسي را در  زمین در  امشب پديد آورد.

منبع: www.spaceweather.com

NGC602 و فراسو

نزدیک به نواحی خارجی ابر ماژلانی کوچک، کهکشان اقماری راه شیری با فاصله 200 هزار سال نوری، خوشه ای با ستارگان جوان و 5 میلیون ساله با نام NGC602 قرار گرفته است. این خوشه چنان که در تصویر مهیج هابل دیده می شود با گازهای زایشی و غبار احاطه شده است. رشته ها و پیچ خورگی های سیاه رنگ به خوبی نشان دهنده تابش های پرانرژی و امواج شوک مانندی هستند که از سوی ستارگان پرجرم NGC602 با مواد غبارگونه برخورد کرده اند و فرآیند شکل گیری ستارگان را به بیرون از ناحیه مرکزی خوشه کشانده اند. با توجه به فاصله تخمینی از ابر ماژلانی کوچک، این تصویر 200 سال نوری از فضا را پوشش می دهد اما کهکشان های زمینه که در تصویر هابل نمایان گشته اند، صدها میلیون سال نوری یا بیشتر در فراسوی NGC602 قرار گرفته اند.

عکس از:  NASA, ESA, and the Hubble Heritage Team (STScI / AURA) - ESA/Hubble Collaboration

سحابی آمریکای شمالی

سحابی آمریکای شمالی در آسمان کاری را می تواند انجام دهد که بیشتر ساکنان آمریکای شمالی در زمین نمی توانند: ساختن ستاره. بخصوص اگر شکل قاره زمینی را روی سحابی پیاده کنیم، در بخشی که آمریکای مرکزی و مکزیک قرار دارد، بستر گاز و غبار داغی است که ستاره های جدیدی در آن متولد می شوند؛ این منطقه روشن دیواره دجاجه نام دارد. تصویر بالا دیواره شکل گیری ستاره ها را نشان می دهد که ستاره های جوان درخشان آن را روشن می کنند و فرسایش می دهند، و بخشی از آن را نیز در غبار تیره شان پنهان می کنند. سحابی آمریکای شمالی (NGC7000 ) حدود 50 سال نوری پهنا دارد و در فاصله حدود 1500 سال نوری از ما در راستای صورت فلکی قو (دجاجه) قرار گرفته است.

عکس از ایگناشیو ریکو گالتا